Sen iyiydin, ben iyiydim, iyiydik biz...
Parktaki atılmış tahtalardan arabada yapar gezerdik, isteseydik. Umuda bırakılan balonların hepsini toplardım ben, uçardık o zaman. Yapamaz mıydık ? Parmakla göstermezler miydi bizi? Hep mi yanlışım ben? Buzda kayarken direksiyonumu ters yöne hiç mi kıramadım? Hiç mi ıslanmadan yürüyemedim şemsiyem bile açıkken ?
Yok abi yok! Ben anlamam bu işlerden. Sen iyi ol da, gerisi boş.
Samimi, içten ve gerçekten
Sahip olduğum bütün güzellikler içinde ait olduğum tek sen
Beni mutlu eden her şeyin içinde farkında olmasan da hep sen…
Çağatay Akçay
